Yenidüzen’de Buse Savaşkan’ın röportajını büyük bir keyifle okudum.

Bazen bir sporcu konuşur, biz sonucu düşünürüz.

Buse Savaşkan konuşmasında “Hedefim rekorla Avrupa Şampiyonası” diyor.

Bu söz, sadece bir sporcunun röportaj cümlesi değildir.

Bu, bir sporcunun kendine koyduğu çıtanın, ülkesine verdiği sözün ve spora bakış açısının özetidir.

***

Röportajda dikkat çekilmesi gereken bir diğer önemli nokta da şu:

Başarılı sporcu Buse Savaşkan sadece Avrupa Şampiyonası’na gitmek istemiyor.

Türkiye rekorunu da kırmak, 1.94’lük barajı geçmek istiyor.

Final ve madalya hedefliyor...

***

Bu üçlü hedef, sıradan bir sporcu zihniyeti değildir.

Çünkü birçok sporcu için “katılım” başarıdır.

Ama bazı sporcular için başarı, sınırları zorlamaktır.

Buse’ninki de işte böyle...

***

Kuzey Kıbrıs gibi sınırlı imkanlarla spor yapılmaya çalışılan bir yerde, bu tür hedefler altın değerindedir.

Çünkü bu başarı yalnızca bireysel değildir.

***

Buse Savaşkan, Avrupa’da finalde ter dökmüş bir atlet, Türkiye rekorunu kırmış bir isim,

Olimpiyat sahnesine çıkmış bir sporcu...  

Yani ortada tesadüf değil, sürdürülebilir bir başarı hikâyesi var.

Bu yüzden ona destek vermek bir tercih değil, bir sorumluluktur.

***

Bu coğrafyada sporcular genelde iki şeyle mücadele eder: Rakipleri ve yetersiz destekle...

Ve çoğu zaman ikinci engel daha büyüktür.

***

Buse Savaşkan’ın hedefi rekor olabilir.

Ama asıl mesele, onun bu yolda yalnız yürüyüp yürümeyeceğidir.

Bugün destek verirsek, yarın bir değil, beş Buse çıkar...