Nice hayal kırıklıkları, nice yarım kalan umutlar, nice “belki seneye”lerle, fedayla geçen uzun yıllar…

Ve şimdi, “Oyna GG” den sonra Kıbrıs Türk futbolunda yeni bir cümle “Şampiyon Gençlik Gücü”.

China Bazaar Gençlik Gücü’nün Çetinkaya karşısında aldığı 3-0’lık galibiyet, sabrın, inadın, emeğin ve vazgeçmemenin kupaya dönüşmüş halidir.

Kıbrıs Türk futbolu yıllarca belirli takımların gölgesinde şekillendi.

Kupalar belli adreslere giderken, bazı kulüpler mücadele etmeye mahkûm edildi. Ama futbolun en güzel yanı da bu zaten…

Bazen en güçlü bütçeler değil, en çok inananlar kazanır.

Gençlik Gücü işte tam da bunu yaptı.

Bu şampiyonluk, salt bir şampiyonluğun çok ötesindedir.

Bu, Lefkoşa’nın ara sokaklarında top oynayan çocukların umududur.

“Bizden bir şey olmaz” anlayışına takılan çelmedir...

Ve en güzeli de, bu başarının tesadüfen gelmediğidir...

Yeşil-beyazlılar sezon boyunca inançlarını kaybetmediler.

Cihangir ile nefes nefese süren yarışta geri adım atmadılar.

Son haftaya aynı puanda girerken bile psikolojik baskının altında ezilmediler.

Çünkü onlar sadece maç kazanmıyordu; tarih yazmaya gidiyordu.

Bir kulübü büyük yapan sadece kupalar değildir.
Direnci, karakteri ve vazgeçmeyişidir.

Gençlik Gücü yıllarca mütevazı yapısıyla mücadele etti.

Belki çok büyük transferler yapmadı, belki manşetleri sürekli süslemedi ama kendi hikâyesine sadık kaldı.

Ve bugün o hikâye, Kıbrıs Türk futbol tarihinin en özel sayfalarından birine dönüştü.

Bu şampiyonlukta futbolcuların alın teri kadar; tribünde yıllardır bekleyen taraftarın sabrı, kulüpte emek veren yöneticilerin fedakârlığı, görünmeyen emekçilerin alın teri vardır.

Kıbrıs Türk futbolunun artık “10. şampiyonu” Gençlik Gücü’dür.
Bu bile başlı başına tarihî bir cümledir.

Şimdi geriye dönüp baktığımızda insanlar skorları hatırlamayacaklar belki…

Ama şunu unutmayacaklar:
Bir kulüp vardı. 74 yıl boyunca düşse de kalktı, kaybetse de inandı, vazgeçmedi...Ve sonunda başardı.

Tebrikler Gençlik Gücü…