Yenicami için kendi evinde oynadığı Lefke maçı oldukça önemliydi. Alt sıralardan çıkmak istiyorsa bu maçtan üç puan alması gerektiğinin farkında başladı maça. İkinci bölgede bastı. Orayı kalabalık tuttu. Rakibine pas yapma şansı tanımadı. Kazandığı toplarla hızlı kenar geçişleri yaptı ve bu geçişler golü getirdi. İlk otuz dakika bu oyununu sürdürdü. İlk devrenin son bölümlerinde daha geride oynadı. Savunmayı geriye aldı. Rakibine pozisyon şansı verdi. Yenicami ilk bölümlerdeki oyununu sürdürmek yerine driplinglerle çıkmayı denedi. Topla fazla oynamaya başladı ve top kayıpları yaptı. Oysa ki oyun planından vazgeçmemeliydi. O ana kadar başarılı olmuş bir sistemden niye vazgeçti?
Lefke'nin kenar geçişler yerine cepheden uzun toplar denemesi savunmanın işini kolaylaştırdı. Fourmy, Kouassi ve zaman zaman da Kaan'ın verdiği desteği kenar ortalarla daha etkili kullanabilirdi. İleriye atılan bu toplarda pas sonrası gerekli destek gelmedi. İkinci toplar Yenicami'de kaldı. Oysa ki pas ve sonrası gelen destek futbolun en önemli unsurlarından biridir.
Lefke merkezde sıkıntılı. Baskı altında top kaybı yaptı. Baskıdan çıkıp topu oyuna sokamadı. Takımdaki eksikliklerden biri buydu. Bunun yanında baskı yapan bir rakibe karşı kısa ve gereksiz paslar yapmamalıydı. Baskıdan kurtulmak için topu süratle boş alanlara taşımalıydı. Bunu yapmak için de koşmak gerekir. Koşmadan hem rakibin baskısından kurtulamazsın hem de gerekli boş alanları bulamazsın.
Lefke'de ideal onbirden birçok futbolcu eksik. Bu eksiklik oyuncular arasında uyumsuzluk olarak takıma yansıyor. Cezalılar, sakatlıklar, asker oyuncuların antrenman eksiği takıma olumsuz yansıyan diğer nedenler.
Yenicami de rakibinin eksikliklerini iyi değerlendirip aldığı bu üç puanla kritik alandan çıkma yolunda büyük bir adım atmış oldu.